Beestjes

Spinnen zijn niet de prettigste beestjes en zeker niet om tegen het lijf te lopen (letterlijk en figuurlijk).  Wanneer ik het afval naar het compostvat breng achter in de tuin, loop ik regelmatig in een spinnenweb.  Van ver ben ik al met de pot aan het zwaaien om toch geen verschrikkelijke draden in mijn aangezicht te krijgen.  Slakken zijn ook niet echt mijn ding, zeker van die grote vind ik maar niks, zo slijmerig altijd.   Soms zitten ze onder de sluiting van het vat en dan grijp ik ernaar bij het opendoen ervan.  Brrr de buren zullen mij gehoord hebben! Wanneer je dan eindelijk het deksel open krijgt, heb je weer die vervelende fruitvliegjes die recht op u afkomen.  Vroeger als de dochters nog thuis woonden was het meestal hun taak om het afval weg te brengen en dan zag ik ze vanuit de keuken vechten met die fruitvliegjes, vliegensvlug (toepasselijk) de inhoud van de pot erin gooien en wegwezen.  Gedaan met lachen want nu is het mijn beurt ... manlief kan ik ook nog wel eens overtuigen om het afvalklusje te klaren.  Besluit : compostvat en zijn nuttige beestjes zijn niet aan mij besteed ...
Fijn weekend!

 

 

Deze twee slakken zaten dan weer op het compostvat zelf.

Bij deze muis is er ook nog een verhaal verbonden ...
Wij hadden dit muisje gevonden in het fietshok op het werk en stopten het in een schoendoos.  Ik nam het schattige muisje mee naar huis om leuke foto's van te nemen.  Zo leuk was het nu ook weer niet want het kroop steeds weg tot ik het nog net op tijd kon opvangen in de doos.  De gedachte dat het beestje in huis vrij zou rondlopen maakte het al helemaal niet meer zo schattig en lief.  Het liet dan nog eens zijn/haar tanden zien en toen was de maat vol.  Er moesten plots geen foto's meer genomen worden, doos en muis werden dadelijk in het maïsveld gezet.
EINDE van het muizenavontuur ...